Geschiedenis

Geschiedenis Puitenslagersfeesten

Een Puitenslager is een oude spotnaam voor Beverenaars, omdat zij ver buiten de gemeentegrenzen bekend stonden voor het vangen van puiten, het Beverse dialect voor kikkers.
Met hele gezinnen trokken Beverenaars door de polders op zoek naar kikkers. Met hun wis, een wilgentwijg, sloegen ze de kikkers dood of ze hingen aan de wis een koordje met lokaas om de kikkers te vangen.  Eens de kikkers gevangen sneden de Puitenslagers er de puitenbillen van om ze als delicatesse te verkopen.
Het Puitenslaan was voornamelijk een bezigheid van arme mensen. Op het einde van de 19de eeuw werd het Puitenslaan bij wet verboden, de belangrijkste redenen hiervoor waren dat Puitenslagers teveel schade aanrichtten op de velden en dat bij een gebrek aan puiten er minder natuurlijke vijanden waren voor slakken, die op hun beurt soms volledige oogsten vernielden. Het verbod op Puitenslaan was er dus niet gekomen uit dierenliefde, maar om de belangen van de Beverse landbouwers te dienen.
Maar hierdoor was het Puitenslaan niet verdwenen, de Beverse Puitenslagers werden door de nieuwe wetgeving stropers. Wanneer ze gevat weden door de veldwachter riskeerden ze een fikse boete en zelfs een gevangenisstraf.
De Stront Van Dam was zo een gekende Puitenslager en stroper die geregeld tegen de lamp liep.

1934

In 1934 werd in Beveren een Nieuwe Parochie gesticht onder de aanroeping van Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand, het duurde twee jaar alvorens het kerkje op ’t Congoken klaar was. Vanaf de dag van de inwijding tot op heden, was er een sterk feestcomité actief.

1954

In 1954 zocht men naar een gepaste manier om het 20-jarige bestaan van de Nieuwe Parochie te vieren. Zo kwam E.H. Renatus Firlefijn bij kunstenaar Georges Staes terecht, die op dat moment bezig was met een monumentaal glasraam getiteld “Aldie daer zegt de reus die komt”. Georges Staes stelde voor om een reus te bouwen, en deze mee te dragen in een stoet. De reus moest een volks figuur worden, typerend voor de Beverenaars. Hij stelde voor om een Puitenslager als reus te bouwen. En hij kreeg een Beverse naam Sefken De Puitenslager. Georges koos de Stront van Dam als gelijkenis.

1954

Het was ook in 1954 dat het feestcomité een meer gestructureerde vorm aannam.
Reus Sefken de Puitenslager was meteen een schot in de roos en werd warm onthaald door de Beverse bevolking. Noch het toenmalige feestcomité, noch kunstenaar Georges Staes konden weten welke inspiratiebron Sefken zou worden.

1979

In 1979 bestond de Nieuwe Parochie 45 jaar en was het tijd voor een jubileumstoet. Maar ook tijd om de meikermis om te dopen tot de Puitenslagersfeesten. Reus Sefken de Puitenslager was hiervoor aan vervanging toe en het was kunstenaar Edwin Raes die tekende voor het bouwen van de nieuwe reus.

2008

De Puitenslagersfeesten staan voor een volksfeest dat toegankelijk moet zijn voor IEDEREEN. Er is oog voor immaterieel cultureel erfgoed maar ook vernieuwende elementen. Zo is de Vlaamse kermis, vervangen door de KIDS CITY waarbij het feestcomité voorziet en een massa gigantische springkastelen, zweefmolens en animatie. Iedere 5 jaar gaat er een STOET uit met telkens een ander thema. Zo organiseerde het feestcomité in 2008 de Grootste Reuzenstoet ter Wereld
Door de jaren heen zijn de Puitenworp, het Puitenslagersgebak en de Puitenslagersfeesten, telkens het tweede weekend van mei, verankerd in het Beverse leven.
Klassiekers zoals een ambachten-, jaar- en antiek- en rommelmarkt werden vanaf 2016 kregen de Puitenslagersfeesten een heus podium aan het kerkplein.
De Puitenslagersfeesten worden georganiseerd door een bestuur van vrijwilligers, gesteund door de gemeente Beveren, Provincie Oost-Vlaanderen en honderden voornamelijk lokale bedrijven die de Puitenslagersfeesten een warm hart toe dragen.

2018

Dit jaar bestaan de Puitenslagersfeesten 40 jaar, is de reus Sefken de Puitenslager 65 jaar en de Nieuwe Parochie 85 jaar.